نزد تو مىآيند و ما خجالت مىكشيم ما را با اينها ببينند . وقتى كه ما از نزد تو رفتيم ، مانعى ندارد كه آنها را در مجلس خود بپذيرى . پيامبر خواست آنها را اجابت كرد . آنها از پيامبر خواستند كه اين مطلب را براى آنها بنويسد و بدست آنها بدهد تا سندى باشد . ما در گوشه‌اى نشسته بوديم ، همين كه خواستند بنويسند ، جبرئيل نازل شد و آيه را آورد . پيامبر خدا ، صفحه‌اى را كه ميخواستند روى آن بنويسند ، از خود دور كرد و نزديك ما آمد ، در حالى كه اين آيه را ميخواند : « كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ » از آن پس ما با او نشست و برخاست مىكرديم . هر گاه ميل داشت ، بر ميخاست و ما را ترك ميكرد . خداوند فرمود : « وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ . . . » ( كهف 28 ) پس از نزول اين آيه ، بما نزديكتر مىشد ، بطورى كه زانوهاى ما به يكديگر مىخوردند . تا وقتى كه ميخواست حركت كند ، نخست ما برميخاستيم . سپس او برميخاست و ميفرمود : خدا را حمد مىكنم كه پيش از مرگ ، به من دستور داد كه با گروهى از امت خويش شكيبايى كنم و در حيات و مرگ با آنها باشم . مقصود اكنون خداوند پيامبر خود را از اينكه مشركين را اجابت و مؤمنين را طرد كند ، نهى كرده ، ميفرمايد : وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ : آنان كه خدا را صبح و شام ميخوانند و هدفشان پاداش اوست و خدا را با هيچ چيز برابر نميكنند ، طرد نكن . برخى از مفسران گويند : منظور از دعا ، در اين آيه نماز صبح و عصر است . برخى گفته‌اند منظور نمازهايى است كه در دو طرف روز خوانده مىشود . يا اينكه نمازهاى پنجگانه است . زجاج مىگويد : خداوند متعال در اين آيه ، در بارهء آنها گواهى داده است كه داراى حسن نيت و اخلاص هستند و راهى را مىجويند كه خداوند آنها را به آن امر